25 jaar Transportbataljon voormalig Joegoslavië

Exclusieve voorpublicatie,

met vriendelijke toestemming van de hoofdredactie van Checkpoint

 

Weet je nog?

 

Zaterdag 14 oktober is het feest, en wel op de Legerplaats in Stroe. Het belooft een reusachtige happening te worden. Nu eens geen reünie, keurig afgekaderd langs rotatienummer, peloton, compagnie of schoenmaat, maar een reünie voor iedereen die heeft gediend bij het 1ste NL/BE Transportbataljon. Op de site van het VI staat een volledige lijst van onderdelen. Ik voor mij, ben erg blij met deze inclusieve insteek. Soms krijg ik echt de zenuwen van die versplintering, helemaal als die gepaard gaat met een houding van jullie-horen-er-niet-bij. Uiteindelijk zaten we allemaal in hetzelfde schuitje.
Het zal ongetwijfeld een drukke bedoening en een gezellige boel worden. Ik heb er zin in, waar dat in het verleden wel eens anders was. In de jaren direct na terugkeer hebben we met ons peloton meerdere ‘weekendjes weg’ georganiseerd, waar ik me eerlijk gezegd niks van herinner. Het woordje ‘weg’ laat zich in dit geval op meerdere manieren interpreteren.

In die tijd was mijn grootste ambitie om na het wakker worden zo snel mogelijk in een roes te geraken, weg van alle nare gedachtes en herinneringen. De samenkomsten werden me al snel teveel, zelfs met drugs. Niets hielp tegen de algehele vervreemding, en bij mijn maten voelde ik me ook niet meer op mijn gemak in deze nieuwe omgeving waar de vrede als een dreigende aankondiging voelde en niet als een geruststelling.
Het samenzijn met mijn dienstmaten was te confronterend. Te snel, te veel, te heftig. Ik miste de oorlog die tegelijkertijd altijd op de achtergrond aanwezig was en mijn bestaan kleurde en vorm gaf. Dat was vijfentwintig jaar geleden, meer dan de helft van het aantal levensjaren dat ik inmiddels heb opgetekend. Ben ik nu zo oud, of was ik toen zo jong? Allebei, ben ik bang. Of bang, ik ben helemaal niet bang. Het is gewoon zo.

Die vijfentwintig jaren zijn jaren vol tegenstrijdigheden. Aan de ene kant stond ik stil, terwijl ik tegelijkertijd als in een achtbaan door het leven roetsjte. Ik heb veel geleerd, voornamelijk door veel op mijn bek te gaan. Wijsheid groeit niet aan bomen, net als vriendschap.
Ik heb zeer bijzondere en uitzonderlijke vriendschappen opgedaan en overgehouden aan mijn uitzending. In het dagelijks leven zie en hoor ik weinig van mijn kameraden van toen, maar toch beschouw ik ze als mijn vrienden. We hebben een band die zich niet of nauwelijks in woorden laat vangen. Als ik het zou moeten uitleggen dat kom ik toch uit bij dat ene cliché: Je had er bij moeten zijn. Het zijn mensen waarmee ik de meest indrukwekkende periode uit mijn leven heb gedeeld. Daarin hebben ze mij bijgestaan en gesteund, en ik heb geprobeerd er voor hen te zijn.
Er zijn maten van toen die ik al heel lang niet meer heb gezien, sommigen al niet meer sinds we op Schiphol afscheid namen. Wat niet wegneemt dat ze nog steeds in mijn gedachten zijn, en ik hoop van ganser harte dat ik ze zaterdag 14 oktober kan begroeten. Ik neem aan dat meer mensen dat herkennen: Sommige kameraden verdwijnen volledig van de radar, maar dat wil niet zeggen dat ze ook uit je leven zijn.

Soms volstaat een hoi-hallo-hoe-is-het-ja-goed-gesprekje. Gewoon, dat je elkaar weer eens hebt gezien. Dat je van elkaar weet dat het goed dan wel beter gaat. Om diegene die er niet meer zijn te eren en te vieren dat wij er nog wel zijn; want soms is de periode na de oorlog moeilijker door te komen dan de tijd dat je er middenin zat.
Dit is dan ook een oproep aan iedereen die twijfelt: Ga! Kom!

Je bent in goed gezelschap.

Aanmelden via de Ticketshop: http://shop.25jaartransportbataljon.org/reunie-tbat/reunie-25-jaar-transportbataljon/2017-10-14/

Ik verzoek u aan te melden voor 25 september a.s.

Meer informatie is terug te vinden op onze Jubileumjaar website: http://25jaartransportbataljon.org/
Mocht u problemen ondervinden bij het aanmelden of andere vragen hebben laat ons dat dan weten via het mailadres; info@25jaartransportbataljon.org

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reageer ook via Facebook.