102 Aanvullingsplaatsbataljon

Algemeen
In de periode (globaal) 1970 tot 1980 is de logistieke sector van het Eerste Legerkorps ingrijpend gereorganiseerd. Taken wijzigden en er kwam een functionele indeling van de logistieke eenheden. Onder het in 1971 opgerichte Legerkorps Logistiek Commando (LLC), dat alle logistieke eenheden van het legerkorps aanstuurde, waren onder andere twee parate bataljons ingedeeld die met de bevoorrading waren belast: 102 en 103 Intendancebataljon. In 1972 werden de munitieaanvullingsplaatscompagnieën, die daarvoor bij de Technische Dienst (TD) waren ingedeeld, ook bij 102 en 103 Intendancebataljon ingedeeld. De benaming werd toen gewijzigd in 102 en 103 Aanvullingsplaatsbataljon (Avplbat). Er waren ook nog twee mobilisabele Avplbats(258 en 501) ingedeeld bij het LLC. De samenstelling van de bataljons in vredestijd week af van die in oorlogstijd.

In 1995 werden uit de eenheden van 102 Avplbat, 103 Avplbat en 105 Transportbataljon (105 Tbat) twee nieuwe bataljons geformeerd: 100 en 200 Bevoorradings- en Transport bataljon. (B&Tbat)

Organisatie
Het bataljon werd geleid door een bataljonsstaf, gesteund door een stafdetachement. Aangezien staf 102 Avplbat niet over eigen verzorging beschikte, werd het tijdens oefeningen en in de oorlogsplanning gecoloceerd bij één van de compagnieën. De vredesorganisatie van 102 Avplbat bestond naast het stafdetachement uit 146 Werktroepencompagnie (Wktrcie), 121 Gemengde Aanvullingsplaatscompagnie (Gemavplcie), 116 Cantinedienstcompagnie (Cadicie) en 139 Munitieaanvullingsplaatscompagnie (Munavplcie). Later werd 115 Algemene Bevoorradings en Diensten compagnie(Algbevodncie) opgericht.

121 Gemavplcie kon een klasse l (voeding, water) aanvullingsplaats en een klasse III (brandstoffen, olie en smeermiddelen) aanvullingsplaats te velde inrichten en in bedrijf houden. 139 Munavplcie kon een aanvullingsplaats klasse V (munitie) te velde inrichten en in bedrijf houden. 116 Cadicie kon aanvullingsplaatsen cadi-goederen inrichten en in bedrijf houden. 146 Wktrcie voorzag in niet gespecialiseerde werkkrachten.

Locaties
De bataljonsstaf van 102 Intbat, later 102 Avplbat, was ondergebracht in de Generaal Spoorkazerne in Ermelo. De bij 102 Avplbat ingedeelde eenheden waren gelegerd in de Generaal Spoorkazerne, in de Legerplaats de Wittenberg, die later is omgedoopt tot de Generaal-majoor Kootkazerne, in Garderen/Stroe en in legerplaats de Harskamp.

Taakstelling
De oorlogstaak van 102 Avplbat bestond uit het inrichten en in bedrijf houden van één van de vier aangewezen Legerkorps aanvullingsplaatsgebieden. Daar konden troepen tot ongeveer de grootte van een divisie worden bevoorraad. Naast de bevoorrading klasse I en III en V werd ook een Cadi-aanvullingsplaats en een klasse II aanvullingsplaats (o.a. psu, intendancematerieel, onderhoudsmiddelen/fournituren, bureelbehoeften) ingericht. Tevens werd voorzien in werktroepensteun, werd badcapaciteit geleverd en werd gravendienststeun geleverd. Daarnaast had het bataljon tot taak de beveiliging van het aanvullingsplaatsgebied door middel van patrouilles.

Oefeningen periode 1972-1995
Bij divisiegeleide oefeningen, ook wel FTX’n (Field Training Exercises) genoemd, van het Eerste Legerkorps verzorgden 102 en 103 Avplbat om beurten de bevoorrading van klasse I en III goederen en de oefenmunitie. Daarbij kon de omvang van de oefenende troepenmacht een trainingseffect geven voor de cien van het bataljon. Aanvankelijk werd de logistiek “nonex” beoefend, waarbij “vriend  en vijand op dezelfde aanvullingsplaats bevoorraadden. Later werd de bevooradingslogistiek in twee delen gesplitst wat de taak verzwaarde en het oefeneffect versterkten.

Daarnaast steunden beide avplbats om beurten de schietoefeningen “Bergen Hohne” en “Munster”. Daarbij werd vanuit een vaste locatie de bevoorrading uitgevoerd zonder oefenkarakter. Wel boden de schietseries aan 139 Munavplcie de gelegenheid om met scherpe munitie de bevoorrading te oefenen. Pas in de latere jaren werden vanuit meer realistischer veldlocaties deze schietoefeningen gesteund.

Tijdens de grote legerkorpsoefening “Saxon Drive” in 1978 bevoorraadde 102 Avplbat de groene en 103 Avplbat de blauwe partij.

Tradities
In de volksmond heette 102 Avplbat “het ijzeren bataljon” vanwege de strakke, systematische wijze van werken. In de oorlogsorganisatie was een veldprediker opgenomen, die ook met oefeningen regelmatig mee ging. Daarmee was het voor sommigen ook het “protestante bataljon. Het bataljon trad bij oefeningen zelden op als volledige eenheid. De staf ging alleen bij schietoefeningen, divisie- en brigade geleide oefeningen met de compagnieën te velde. In 1985 gaf de scheidende bataljonscommandant de eenheid een bataljonsvlag. Deze vlag ging jaren mee op oefeningen en verder op de kamer van de bataljonscommandant hing.